Wewnątrz korpusu znajduje się gładź, a w gładzi leży pływający tłok. Sprężone powietrze przy 2 do 6 barów porusza go w górę i w dół, a w obu końcach zostaje powietrze, więc nigdy nie dochodzi do kontaktu metalu z metalem. To właśnie oznacza słowo amortyzowany i na tym polega cała różnica między wibratorem a młotem. Dlatego hałas nie przekracza 80 dB(A), gdy młot pneumatyczny osiąga 125. Drgania nie idą do materiału przez powietrze, lecz przez to, do czego korpus jest przykręcony: ścianę silosu, lej albo blat stołu.
Siłę dobiera się ciśnieniem. Ten sam K 30 daje 171,8 niutona przy 2 barach i 341,1 niutona przy 6 barach, a częstotliwość rośnie z 2 640 do 3 720 drgań na minutę. Moment roboczy jest natomiast taki sam przy wszystkich trzech ciśnieniach dla danego modelu, więc to samo ciśnienie zmienia i siłę, i częstotliwość. Jeśli trzeba osiągnąć określony poziom na konkretnej ścianie, prosimy o informację o blasze, a my to przeliczymy.
Seria występuje w dwóch wersjach i to jest decyzja, którą trzeba podjąć przed zamówieniem. Standardowy K wymaga powietrza smarowanego: z przodu filtr, zawór kontroli przepływu, smarownica i zawór 3/2-drożny, a powietrze w klasie 5.4.4. K-LF pracuje bez smarowania na suchym powietrzu w klasie 5.4.1, czyli tej samej jakości co reszta programu. Cała seria występuje w wersji bezsmarowej, a siła jest inna w trzech z pięciu wielkości. Liczby są w kroku 04.
Korpus jest aluminiowy z osłoną z Ixef®, a temperatura pracy sięga od −20 do 130 °C. Gdy blacha jest gorętsza, warto spojrzeć na F albo P. ATEX nie jest tu opcją: K dostarczany jest standardowo w wykonaniu II2G Ex h IIB Tx Gb i II2D Ex h IIIC Tx Db, czyli kategorii 2 do strefy 1 i strefy 21. Litera Tx oznacza, że klasa temperaturowa nie jest z góry ustalona: zależy od instalacji i trzeba ją uzgodnić przed zamówieniem urządzenia do strefy zagrożonej wybuchem.
